„W drugim tomie poświęconym glebie Thaer pisze „Alle in Faulniss oder Verwesung ubergegangene animalische Substanzen enthalten die Materie zur Hervorbringung und Vollendung aller und jeder angebauter Ycgetabilien... Der
Moder enthalt die Nahrung fur alle" (Wszystkie zwierzęce substancje przemienione w gniciu lub butwieniu zawierają materię dla wydania i wykształcenia wszelkich uprawianych roślin... Próchnica zawiera pokarm dla wszystkich). A w następnym paragrafie dodaje „Der vegetabilische Moder scheint fast allein ais Nahrungsmittel fur die Pflanzen zu wirken... Der mineralische Diingcr, wenn er keine organische Materie in sich hak, wirkt allein, odei doch grósstentheils durch die Zersetzungen, die er ervegt„ (Wydaje się, że roślinna próchnica prawic sama działa jako pokarm dla roślin... Nawóz mineralny, jeżeli nie zawiera żadnej materii organicznej, działa tylko lub w głównej mierze przez rozkłady, do których pobudza).
Przytoczone w oryginale teksty świadczą wymownie o błędnych poglądach Thaera, myliłby się jednak ten, kto by sądził, że całe jego dzieło jest przepełnione teorią próchnicową. Problemy fizjologiczne, dotyczące żywienia roślin, zajmują bardzo mało miejsca w tekście tego dzieła i mają charakter tylko wstępnych krótkich założeń teoretycznych. Nie teoria próchnicowa, lecz doskonałe, jak na owe czasy, ujęcie zagadnień uprawy roli, płodozmianów, żywienia zwierząt, organizacji gospodarstw wiejskich i ekonomiki rolniczej stanowi istotną wartość tego czterotomowego dzieła o podstawach racjonalnego rolnictwa. Rzeczywiste zasługi Thaera dla rolnictwa stały się przyczyną jego ogromnej popularności, wysokich odznaczeń i wielu pomników.“(8)