„EOM — Byłego naczelnego dyrektora awansował, zabrał go do KC na kierownika administracyjnego. A szef gabinetu premiera przyszedł do mnie i rzucił mi na stolik wypchaną teczkę. Byl tym należny mi milion złotych. A że w tym samym czasie dostałem dwa miliony za moje pamiętniki, więc miałem, jak pani widzi, za co kupować sobie obrazy. I urządziłem w domu małe muzeum. — Dziękuję za rozmowę.
Elżbieta Łapińska
Tajemnice raptularza — i nie tylko czyli o posłusznym wykonawcy poleceń Stalina
Rozmowa z Władysławem Bieńkowskim
W 1943 roku nadzór nad Centralną Redakcją PPRu powierzono Bolesławowi Bierutowi. Pan kierował wówczas „Głosem Warszawy", podlegając bezpośrednio Bierutowi. Podobno doszło między wami do ostrego starcia i to tak ostrego, że spór rozstrzygało wówczas plenum KC PPR. Bierut miał tam oświadczyć, że nie potrafi z panem i resztą kolegium pracować, że was wszystkich trzeba zwolnić, gdyż jesteście oportunistami. Plenum przyznało rację wam i zdjęło Bieruta ze stanowiska, powierzając je Gomułce. Jak było naprawdę O. co był spór Władysław Bieńkowski — Rzeczywiście, w czasie okupacji był taki konflikt, nawet nieprzyjemny, ale który w swojej genezie nie miał politycznego charakteru.“(9)